Skarga konstytucyjna występująca w prawie polskim spełnia funkcję podmiotową i przedmiotową w zakresie
ochrony konstytucyjnych praw jednostki. Pierwsza funkcja polega na ochronie tych
praw poprzez danie jednostce możliwości uruchomienia procedury kontroli
konstytucyjności aktów władzy publicznej.
Funkcja przedmiotowa przejawia się w usunięciu z systemu prawa aktów uznanych
za niezgodne z ustawą zasadniczą.
Podmiotem
uprawnionym do
wniesienia skargi jest każdy obywatel polski. Cudzoziemcy oraz
bezpaństwowcy
zostali ograniczeni w korzystaniu z tego środka prawnego. Nie mogą oni
wnieść
skargi na naruszenie ich prawa do azylu oraz przyznania im przez Polskę
statusu
uchodźcy. Osoba
uprawniona musi
być adresatem danego prawa zapewnionego jej przez Konstytucję. Zatem
wynika z tego, że podmiotem uprawnionym do złożenia skargi
konstytucyjnej może być
zarówno osoba fizyczna jak i osoba prawna.
Skarga konstytucyjna jest środkiem służącym jednostce po wydaniu
ostatecznego rozstrzygnięcia przez sąd lub organ administracyjny.
Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym
Według art. 52 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym uczestnikami postępowania są:
ˇ skarżący, który złożył skargę konstytucyjną;
ˇ organ, który wydał zakwestionowany akt normatywny;
ˇ Prokurator Generalny;
ˇ Rzecznik Praw Obywatelskich, jeżeli zgłosił udział w postępowaniu. Rzecznik Praw Obywatelskich może zgłosić udział w takim postępowaniu w terminie 60 dni od otrzymania informacji od Trybunału Konstytucyjnego o wszczęciu postępowania.
ˇ skarżący, który złożył skargę konstytucyjną;
ˇ organ, który wydał zakwestionowany akt normatywny;
ˇ Prokurator Generalny;
ˇ Rzecznik Praw Obywatelskich, jeżeli zgłosił udział w postępowaniu. Rzecznik Praw Obywatelskich może zgłosić udział w takim postępowaniu w terminie 60 dni od otrzymania informacji od Trybunału Konstytucyjnego o wszczęciu postępowania.
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego
Jedynie Trybunał Konstytucyjny
uprawniony jest do wydawania wyroków w sprawach dotyczących skarg
konstytucyjnych. Orzeczenie Trybunału może
odnosić się do całego aktu normatywnego albo do poszczególnych jego przepisów (art. 69 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym).
Zgodnie z art. 71 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym takie orzeczenie powinno zawierać:
ˇ wymienienie składu orzekającego i protokolanta;
ˇ datę i miejsce wydania;
ˇ wymienienie wnioskodawcy i innych uczestników postępowania;
ˇ dokładne określenie aktu, którego dotyczy orzeczenie;
ˇ przedstawienie zarzutów składającego skargę konstytucyjną;
ˇ rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego.
ˇ wymienienie składu orzekającego i protokolanta;
ˇ datę i miejsce wydania;
ˇ wymienienie wnioskodawcy i innych uczestników postępowania;
ˇ dokładne określenie aktu, którego dotyczy orzeczenie;
ˇ przedstawienie zarzutów składającego skargę konstytucyjną;
ˇ rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz